{"id":38,"date":"2019-09-09T19:45:13","date_gmt":"2019-09-09T17:45:13","guid":{"rendered":"http:\/\/zielarniapieninska.pl\/?p=38"},"modified":"2022-02-08T11:41:10","modified_gmt":"2022-02-08T10:41:10","slug":"kazde-zdzblo-trawy-jest-blogoslawione-przez-stworce","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/zielarniapieninska.pl\/index.php\/2019\/09\/09\/kazde-zdzblo-trawy-jest-blogoslawione-przez-stworce\/","title":{"rendered":"\u017bywe leczy si\u0119 \u017cywym: Ka\u017cde \u017ad\u017ab\u0142o trawy jest b\u0142ogos\u0142awione przez Stw\u00f3rce – rady wybitnej rosyjskiej zielarki"},"content":{"rendered":"\n

Jak si\u0119 leczy\u0107 i od\u017cywia\u0107 w warunkach g\u0142odu, zanieczyszczenia i braku opieki medycznej<\/strong>
Proponujemy Pa\u0144stwu zapozna\u0107 si\u0119 z radami zielarki  \u2013 Jeleny Fiodorownej Zajcewej. Ta wsp\u00f3\u0142czuj\u0105ca kobieta uczy\u0142a jak si\u0119 leczy\u0107 i od\u017cywia\u0107 w warunkach g\u0142odu, braku opieki medycznej \u2026 Sama Jelena Fiodorowna, podobnie jak i ca\u0142a jej liczna d\u0142ugowieczna rodzina, nigdy nie bra\u0142a tabletek i nigdy nie chorowa\u0142a. Odesz\u0142a szcz\u0119\u015bliwa w wieku 90 lat<\/strong><\/p>\n\n\n\n

 Wywiad zosta\u0142 przeprowadzony w 2016 roku. \u0179r\u00f3d\u0142o:
\u2013 Jeleno Fiodorowna, kim byli Pani rodzice? Gdzie si\u0119 Pani urodzi\u0142a?<\/em>
\u2013 Rodzice moi mieszkali w Petersburgu. M\u00f3j ojciec Fiodor Minajewicz Bosych by\u0142 kawalerem \u015awi\u0119tego Jerzego. Bra\u0142 udzia\u0142 w wojnie japo\u0144skiej 1905 roku, odznaczony przez Cara z\u0142otymi krzy\u017cami. Gdy rozpocz\u0119\u0142a si\u0119 rewolucja, Tata wraz z matk\u0105 i dzie\u0107mi w 1918 roku przyjecha\u0142 w rodzinne strony matki \u2013 do wioski Nowo-Pierielesowo powiatu Jefremowskiego wojew\u00f3dztwa Tulskiego.<\/p>\n\n\n\n

Wkr\u00f3tce zacz\u0119\u0142y powstawa\u0107 ko\u0142chozy. Ojciec nie poszed\u0142 do ko\u0142chozu. Przyjechali i zabrali go jako wroga ludu. Odsiedzia\u0142 jedena\u015bcie lat. Kiedy wr\u00f3ci\u0142, by\u0142 bardzo chory i zmar\u0142 wkr\u00f3tce. Matka Jewdokia Grigorjewna wychowywa\u0142a nas sama. By\u0142o nas o\u015bmioro dzieci: czterech ch\u0142opc\u00f3w i cztery dziewczynki.
Starsze siostry \u2013 Marusia i Liza \u2013 wyjecha\u0142y do Moskwy. Niura, kt\u00f3ra ma obecnie 97 lat, zosta\u0142a. Urodzi\u0142am si\u0119 w 1925 roku w ogrodzie. Mama kopa\u0142a ziemniaki, gdy zacz\u0119\u0142y si\u0119 b\u00f3le. Przybieg\u0142y kobiety, urodzi\u0142am si\u0119, to one przewi\u0105za\u0142y mi p\u0119pek. Przyjecha\u0142 w\u00f3z, wzi\u0119li dwa worki z ziemniakami oraz mam\u0119 i mnie i pojechali do domu. Przysz\u0142am na \u015bwiat tu\u017c przed Podwy\u017cszeniem Krzy\u017ca \u015awi\u0119tego \u2013 26 wrze\u015bnia.
Swego czasu rodzin\u0119 eksmitowano jako wroga ludu, ale Niura posz\u0142a do pracy w ko\u0142chozie i nas zostawiono. W ko\u0142chozie prawie nic nie p\u0142acono, po prostu stawiano \u201eptaszki \u2013 haczyki\u201d za dzie\u0144 pracy, a nast\u0119pnie wydawano za nie po dwie\u015bcie gram\u00f3w m\u0105ki lub ziarna.
Zabrali nam wszystko! Pami\u0119tam jak mama, nam siostrom dzieli\u0142a chustki, ka\u017cdej po cztery chustki. Starsze wzi\u0119\u0142y sobie dobre chustki, pi\u0119kne zabytkowe, z fr\u0119dzlami. By\u0142am najm\u0142odsz\u0105 i dosta\u0142a mi si\u0119 tylko jedna chustka z fr\u0119dzlami i jedna bardzo wyblak\u0142a. Wr\u00f3ci\u0142am do domu z ulicy, a moja mama i siostry p\u0142acz\u0105: \u201eZabrali nam chustki.\u201d<\/em> Pobieg\u0142am do Rady Wiejskiej, krzycz\u0119, p\u0142acz\u0119: \u201eOddajcie moje chustki!\u201d <\/em>Jaka\u015b kobieta powiedzia\u0142a: \u201eOddajcie jej chustki\u201d. <\/em>Szuka\u0142am, szuka\u0142am w\u015br\u00f3d skonfiskowanych rzeczy swoje chustki, znalaz\u0142am i przybieg\u0142am do domu, szcz\u0119\u015bliwa: \u201eMamo, wzi\u0119\u0142am swoje chustki!\u201d<\/em> Matka spojrza\u0142a: \u201eMoje dziecko, nie pomy\u015bla\u0142a\u015b \u2013 wzi\u0119\u0142a\u015b star\u0105 wyblak\u0142\u0105 chustk\u0119. Trzeba by\u0142o wzi\u0105\u0107 dobre chustki, z fr\u0119dzlami\u201d.<\/em> \u2013 \u201eMamo, tamte chustki nie by\u0142y moje, ale Niury i Lizy.\u201d<\/em>
Mama m\u00f3wi\u0142a nam, dziewczynkom: \u201eZapami\u0119tajcie, nigdy nie zniekszta\u0142cajcie obrazu Bo\u017cego, nie malujcie si\u0119, nie smarujcie si\u0119, w\u0142os\u00f3w nie obcinajcie. Zachowujcie wewn\u0119trzne pi\u0119kno.\u201d<\/em>
Do dzisiaj prze\u017cy\u0142y trzy siostry. Pewnego dnia mama powiedzia\u0142a do nas: \u201eNiech b\u0119dzie wam dana d\u0142ugowieczno\u015b\u0107!\u201d <\/em>I, dzi\u0119ki Bogu, \u017cyjemy d\u0142ugo.
Mama leczy\u0142a rannych pokrzyw\u0105<\/strong>
\u2013 Wasza mama leczy\u0142a zio\u0142ami?<\/em>
\u2013 Pami\u0119tam dobrze, jak mama leczy\u0142a ci\u0119\u017cko rannych \u017co\u0142nierzy. Do nas, do wioski, przywo\u017cono ich na saniach. We wsi by\u0142a szko\u0142a-siedmiolatka i ranni le\u017celi na materacach na pod\u0142odze. Mama cz\u0119sto m\u00f3wi\u0142a: \u201eZostawcie go mnie, on nied\u0142ugo umrze, a ja go wylecz\u0119.\u201d <\/em>My, dzieci, t\u0142ukli\u015bmy pokrzywy w du\u017cych beczkach, mama wyciska\u0142a sok pokrzywy i poi\u0142a nim wykrwawionych \u017co\u0142nierzy \u2013 pokrzywa przywraca hemoglobin\u0119. Miazg\u0105 pokrzywy ok\u0142ada\u0142a im rany. Banda\u017cy nie by\u0142o. Przynoszono nam stare prze\u015bcierad\u0142a, mama je gotowa\u0142a i dar\u0142a na banda\u017ce. Po dw\u00f3ch \u2013 trzech tygodniach leczenia pokrzyw\u0105 tam, gdzie by\u0142y ropiej\u0105ce rany, pojawia\u0142a si\u0119 delikatna sk\u00f3rka. Tak pokrzywa zabli\u017ania rany!<\/p>\n\n\n\n

Rannych by\u0142o bardzo du\u017co, ale jak pojawi\u0142y si\u0119 u nas \u201eKatiusze\u201d, to ilo\u015b\u0107 rannych by\u0142a mniejsza. \u201eKatiusze\u201d pomog\u0142y naszym zwyci\u0119\u017cy\u0107 Niemc\u00f3w.
Byli\u015bmy jeszcze mali, a ju\u017c zbierali\u015bmy zio\u0142a, poniewa\u017c mama leczy\u0142a nimi wielu ludzi. Czasami bra\u0142a fartuch pe\u0142en zi\u00f3\u0142 i nios\u0142a do chorych.
Mama przyrz\u0105dza\u0142a smaczne kiszone jab\u0142ka, ale nam ich nie dawa\u0142a: \u201eWy wszystko jecie, a chorzy nic nie jedz\u0105, potrzebne s\u0105 im jab\u0142uszka.\u201d <\/em>Kisi\u0142a ona jab\u0142ka z zielem bylicy pospolitej i s\u0142om\u0105 \u017cytni\u0105 i nosi\u0142a je chorym. Mam\u0119 wszyscy lubili \u2013 by\u0142a ona bardzo dobra.
Ko\u0144ski szczaw przeciwko czerwonce<\/strong>
Gdy wybuch\u0142a epidemia czerwonki, przywo\u017cono do nas dzieci, chorych na czerwonk\u0119, takich, \u017ce g\u0142owy nie mog\u0142y utrzyma\u0107, bardzo wycie\u0144czonych. Mama zostawia\u0142a ich w domu, \u015bcieli\u0142a im osobno na pod\u0142odze. Dawa\u0142a im pi\u0107 wywar z korzenia ko\u0144skiego szczawiu. Ro\u015bnie on wsz\u0119dzie jako chwast, jesieni\u0105 i zim\u0105 wsz\u0119dzie stoj\u0105 jego br\u0105zowe \u0142odygi z nasionami.
Kiedy\u015b przywieziono ch\u0142opca w wieku siedmiu lat \u2013 ledwie \u017cywego. Mama po\u015bcieli\u0142a mu u nas i dawa\u0142a mu wywar z korzenia ko\u0144skiego szczawiu. Na czwarty dzie\u0144 od tego wywaru gin\u0105 wszystkie pa\u0142eczki czerwonki. I na czwarty dzie\u0144 ch\u0142opczyk podni\u00f3s\u0142 g\u0142ow\u0119 i poprosi\u0142 je\u015b\u0107. Mama go uratowa\u0142a. A dzieci chorych na czerwonk\u0119, w szpitalach trzymaj\u0105 dwadzie\u015bcia jeden dni. Wszelkie zak\u0142\u00f3cenia jelit leczy si\u0119 wywarem z korzenia ko\u0144skiego szczawiu.
Ziemniaki \u2026 z nieba!<\/strong>
Co jedli\u015bcie w latach g\u0142odu?<\/em>
\u2013 Pewnego roku kiepsko obrodzi\u0142y ziemniaki, ludzie puchli z g\u0142odu, umierali. A mama ci\u0105gle nosi\u0142a ziemniaki chorym. We\u017amie do fartucha i zaniesie. I my, dzieci, kiedy\u015b powiedzia\u0142y\u015bmy jej: \u201eDlaczego nosisz ziemniaki innym, zosta\u0142o ich ju\u017c bardzo ma\u0142o.\u201d<\/em> A ona odpowiedzia\u0142a nam: \u201eKa\u017cde z was po sze\u015b\u0107 ziemniak\u00f3w zjada dziennie, a ludzie puchn\u0105, umieraj\u0105.\u201d \u2013 \u201eI my b\u0119dziemy puchn\u0105\u0107!\u201d \u2013 \u201eNie, nie b\u0119dziemy, nam Pan B\u00f3g da.\u201d \u2013 \u201eMamo, co ty m\u00f3wisz, jak to \u2013 da?\u201d<\/em>
Zaprowadzi\u0142a nas do piwnicy i pokaza\u0142a ile zosta\u0142o jeszcze ziemniak\u00f3w \u2013 tylko jedno wiadro. \u201eDopiero jest koniec kwietnia, a kiedy wyrosn\u0105 nasze ziemniaki!\u201d<\/em> A ona zn\u00f3w swoje: \u201eNam B\u00f3g da!\u201d<\/em> I nosi i nosi ziemniaki chorym. Up\u0142yn\u0105\u0142 pewien czas i my ponownie pytamy: \u201eMamo, pewnie ju\u017c nie ma ziemniak\u00f3w?\u201d \u2013 \u201eS\u0105. Idziemy, zobaczycie\u201d. <\/em>Kiedy wspominam o tym, to dr\u017c\u0119 i p\u0142acz\u0119. Nosi\u0142a ona ziemniaki chorym ju\u017c dwa tygodnie, a w piwnicy jak by\u0142o wiadro ziemniak\u00f3w, tak i jest nadal. I uwierzyli\u015bmy jej, \u017ce B\u00f3g nam daje. I pytamy: \u201eMamo, a jak Pan nam daje?\u201d \u2013 \u201eAnio\u0142 w nocy opuszcza si\u0119 i przynosi ziemniaki.\u201d<\/em>
Jedli\u015bmy lebiod\u0119, podagrycznika pospolitego (ros.- \u0421\u043d\u044b\u0442\u044c; \u0142ac. Aeropodium podagraria)<\/em> i inne zio\u0142a, i nie g\u0142odowali\u015bmy. Wszystkie zio\u0142a, kt\u00f3re ros\u0142y w ogrodzie, nigdy nie wyrzucali\u015bmy. W monasterach pytaj\u0105 mnie o wykaz zi\u00f3\u0142 na przypadek g\u0142odu, i ja im daj\u0119 list\u0119 dziko rosn\u0105cych ro\u015blin jadalnych. Znam dwie\u015bcie czterdzie\u015bci jadalnych zi\u00f3\u0142: pokrzyw\u0119, podagrycznika, lebiod\u0119 i inne. Lebioda ro\u015bnie we wszystkich ogrodach. Jest bogata w bia\u0142ka i zast\u0119puje mi\u0119so. <\/p>\n\n\n\n

\u017bywe leczy si\u0119 \u017cywym<\/strong><\/p>\n\n\n

<\/p>\n\n\n

\u2013 Mia\u0142am z lekarzami tak\u0105 rozmow\u0119: \u201eDlaczego leczycie martwymi tabletkami? Jest tam szlifowanie, t\u0142oczenie, farby, chemia\u201d. \u2013 \u201eA Pani zio\u0142a te\u017c s\u0105 suche, martwe\u201d. \u2013 \u201eMoimi zio\u0142ami ca\u0142a Rosja si\u0119 leczy\u0142a. Such\u0105 traw\u0105 wszystko byd\u0142o by\u0142o karmione. Krowy dawa\u0142y mleko, owce \u2013 mi\u0119so. A wi\u0119c te trawy, zio\u0142a nie s\u0105 martwe. Oto suche nasiona kopru. I wyro\u015bnie z nich wysoki kwitn\u0105cy koper. Wsad\u017acie do ziemi wasz\u0105 najdro\u017csz\u0105 tabletk\u0119 \u2013 ona nie wyro\u015bnie\u201d.<\/em> Je\u015bli uszczypniemy r\u0119k\u0119, b\u0119dziemy czuli b\u00f3l. Tutaj przebiegaj\u0105 \u017cy\u0142y, t\u0119tnice, limfa, nerwy, wszystko \u017cywe. A \u017cywe trzeba leczy\u0107 \u017cywym. Zio\u0142ami, kt\u00f3re daje Pan, a nie martwymi tabletkami.
<\/p>\n\n\n\n

Organizm ludzki ma w sobie si\u0142\u0119 regeneracji, je\u015bli tylko nie przeszkadzamy mu tabletkami. Miliony chorych w naszych czasach cierpi z powodu skutk\u00f3w ubocznych lek\u00f3w farmaceutycznych, wiele z nich ginie.<\/p>\n\n\n

<\/p>\n

<\/p>\n\n\n

\n